Kurban Bayramı yaklaşıyor.
Kurbanlıklarda, pazarlardaki yerlerini almaya başladı.
Büyükbaş, küçükbaş maşallah
Böyle bir pazarın eşi ve benzeri yok.
Alan ibadet yapıyor, satan da ticaret.
Alan mutlu. Satan da mutlu.
Bayramın birinci günü. Kurbanlık hayvanın önünde toplanan herkes heyecanlı
Tekbir sesleri. Aman dikkat uyarıları.
Ama en önemlisi teslimiyet. Vicdan ve merhamet
Acaba kurban kesmeyen komşu var mı telaşı.
İçeri de ikram etme huzuru, dışında mahçubiyet
Bu yıl yağmurumuz da bol
Şükür dualı yemekler.
Ne güzel memleketimiz ve insanımız
Ne büyük sofralar, ne gösterişli mekanlar…
İnsanı mutlu eden şey yüreğe dokunan samimi sohbetin yanında bazen küçük bir ikram.
Bir yanda hayatın acımasız heybeti, bir yanda kalbi tertemiz insanlar
Bayram muhabbeti, şükür dualı ikramların sohbeti.
Hepsinde Anadolu insanının anlatırken sözlerinin her mısrasında yaşanmışlığı, emeği, özlemi görürsünüz.
Sanki rüzgârın bile susup, onu dinlediğine şahit olursunuz.
“Eskiden her şey daha güzeldi” diye başlıyorlar anlatmaya.
Komşuluk vardı, selam vardı, paylaşmak vardı. Sofralar bereketliydi, gönüller daha genişti. Şimdi ise binalar çoğaldı, gönüller daraldı; komşuluk yok, ahlak eskisi gibi değil.
O an, geçmişin güzelliğini ve bugünün eksikliğini derinden hissedersiniz. Bir karede yüzlerce yılın özlemini anlar, insanlığın, samimiyetin ve saf güzelliklerin değerini sadece dinlersiniz.
Ağızlarından dökülen şiir gibi sözler.
Aslında hayat güzelde, biz zorlaştırıyoruz
Niye yapıyoruz ki?