14- 15 yaşındaki kız veya erkek çocuklarının okul çıkışı içlerinden birisini darp ettikleri haberleri içimize kor ateşini bırakıyor.
Küçük çocukların elinde tabanca veya bıçakla aynı yaştaki arkadaşlarını katletmeleri ise milletin yüreğine hançer gibi iniyor.
Sokaklar artık kız- erkek fark etmiyor.
Küçük çetelerden korkuyor.
Erkek çocuklar evin prensi, kızlar ise prensesi olmuş.
Kimse burnundan kıl aldırmıyor
Konularda, akran zorbalığını ön planda tutuluyor. Maalesef ahlak tartışılmıyor.
Evdeki temel eğitim de ‘benlik’ aile prensibi halini almış, hatta kırmızı çizgiyi oluşturmuş.
Aile içi sınırlar kapanmış, bütün çabalar günü kurtarmaya evrilmiş.
Şımarıklık tarz olmuş. Bazen anne baba da, hoşnutsuzluk sonucu oluşan sinir katsayısını azamiye indirgemiş.
Sanki çaresizlermiş gibi sızlanma terapisi benimsenmiş.
Bizde tüm eğitimler ailede başlar.
Altaylardan Tuna’ya kadar örfimiz, adetimiz vardı.
Gelenek göreneklerimiz aile anayasası oluşturur, rüzgarda savrulan, üflemeyle darma- dağın olan bir yapımız yoktu.
Sokaklarda huzuru sağlayan, mazlum için ağlayan, zalimlerin de başına kara bağlayan bir aile yapısıyla coğrafyaları vatan etmiştik.
Güvenimiz kilidi yerinde tutmuş; komşu, komşusuna bekçi olmuştu.
Amerika da ortaya saçılan dosyalar da nemelazımcılığımıza bir nebze dokunsun.
Biz, birlikte güçlüyüz.
Birlikte çadırları obaya, obaları beyliğe dönüştürdük.
Gençler geleceğimizdir.
Aile saadetimizdir. Huzurumuzdur. Bütünlüğümüzdür.
Etrafımızda ıslık okları uçuşuyor
Ailemiz, geleceğimiz için millet yüreğini ortaya koysun. Mecliste milletin arkasında dursun.