Biz Dünya'ya ,çevreye karşı görevlerimizi yapmazsak...O da bizden intikamını alır. Dünya Sağlık Örgütünün verilerine göre sağlıksız gıdalardan yılda bir buçuk milyon insan ölüyor. 866.000 kişi hastalık vakasına yakalanıyor .En büyük risk grubunda 5 yaşının altındaki çocuklar da görülüyor. Çevreye ve gıdaya gerekli önemi vermek zorundayız. Birinin keyfi yaşamı, diğerlerine zarar verebilir.

Bunca çevre ile oynanmanın sonucunda yağışlar düzensiz hale geldi. Bu yıl sel felaketinden Canlar verdik. Bunları anlayıp ,görüp, gerekeni yapmamız gerekiyor .Çevreyi korumak için daha aktif görevler üstlenmemiz gerekiyor.

İnsanlık büyük bir hızla ilerlediğini düşünüyor. Daha çok bina yapıyor, daha fazla tüketiyor, daha çok kazanmak için yarışıyor. Ancak çoğu zaman en temel gerçeği unutuyor: Yaşamın kaynağı para değil, doğadır.

Bir an için düşünelim. Dünyadaki bütün altınlar sizin olsa ne olurdu? Eğer içecek temiz su bulamazsanız, soluyacak temiz hava kalmazsa, güneş ışığı dünyaya ulaşmazsa o servetin ne değeri olur? İnsan yaşamı; suya, havaya, toprağa, ormanlara ve denizlere bağlıdır. Bunlar olmadan ne ekonomi kalır ne de medeniyet.

Ne yazık ki günümüzde birçok insan sahip olduğu yaşam kaynaklarının değerini yeterince bilmiyor. Denizler kirletiliyor, ormanlar yok ediliyor, akarsular atıklarla dolduruluyor. Bir yanda susuzluk tehlikesi büyürken diğer yanda tonlarca temiz su boşa akıtılıyor. Oysa her damla su, geleceğin sigortasıdır.

Çevreyi korumak yalnızca devletlerin veya belediyelerin görevi değildir. Bu sorumluluk hepimize aittir. Yere atılan bir çöp, gereksiz yanan bir lamba, boşa akan bir musluk ve kesilen her ağaç geleceğimizden eksilen bir parçadır. İnsan bazen küçük gördüğü davranışların büyük sonuçlar doğurduğunu unutuyor.

Toplum olarak bir başka eksikliğimiz de geleceği yeterince düşünmememizdir. Günlük çıkarlar uğruna yılların birikimini yok edebiliyoruz. Oysa erdemli insan yalnızca kendisini değil, çocuklarını ve torunlarını da düşünür. Bugün dikilen bir ağacın gölgesinde belki biz oturamayacağız ama gelecek nesiller oturacak. Asıl medeniyet anlayışı da budur.

Doğaya zarar vermek aslında kendimize zarar vermektir. Kirlettiğimiz denizden çıkan balığı yine biz yiyoruz. Kirlettiğimiz havayı yine biz soluyoruz. Yok ettiğimiz ormanların sonucunda oluşan iklim değişikliğinin etkilerini yine biz yaşıyoruz. Bu nedenle çevre meselesi yalnızca doğanın değil, insanlığın da meselesidir.

Bugün her bireyin kendisine şu soruyu sorması gerekiyor: Gelecek nesillere nasıl bir dünya bırakacağız? Daha kirli, daha kurak ve daha yaşanmaz bir dünya mı, yoksa temiz, sağlıklı ve umut dolu bir dünya mı?

Cevap aslında bizim günlük davranışlarımızda gizlidir. Bir damla suyu korumakta, bir ağacı yaşatmakta, bir çöpü yere atmamakta ve çevremize örnek olmakta gizlidir.

Unutmayalım ki gerçek zenginlik kasalardaki para değil; temiz hava, temiz su, verimli topraklar ve sağlıklı bir çevredir. Bunları koruyabildiğimiz ölçüde geleceğimizi de koruyabiliriz. Çünkü yaşam kaynaklarını korumak, aslında hayatı korumaktır.

Dünyanın içinde bulunduğu durumu anlamak için şu tabloya bakmamız yeterlidir .50 milyon insan kanser hastası. 55 milyon insan hafıza kaybı yaşıyor .300 milyon insan renk körlüğü yaşıyor .431milyon insan işitme kaybı yaşıyor. 771.071 yetişkin kişi okuma yazma bilmiyor .6,5 milyar insan hiç uçağa binmemiş . Yaşama zevkine herkes varamıyor. Yaşamın herkes tadını alamıyor .Bundan hepimizin sorumluluğu var .İnsanca yaşama herkesin hakkıdır. Dünya zevklerinden herkes faydalanmalıdır. Dünyaya hor bakarsak hastalık sayıları katlanarak artar Onun için yaşanılır kılmak için elimizden geleni yapmamız gerekir.

Bir damla suya öylesine ihtiyaç duyuluyor ki ...Anlatılmaz yaşanır. Yolculuk sırasında kapılar açılmayınca ,içeridekiler susuzluktan öldüler . Çok etkin uyarılar veriyor doğa . Duyarsız kalırsak daha büyük felaketler yaşarız .

En büyük zenginlik sağlıktır. En büyük yaşam mutluluğu, güzel bir doğada, temiz havada yaşamaktır . Temiz ve doğal gıda ile beslemektir.