Yeşil sahalarda şenlik başladı.

Hakikaten hiçbir organizasyon bu kadar yoğunlukta bir şenlik başlatamıyor.

Yorumcusu çok.

Bileni daha çok

En mutlu gününüzde bile bu kadar eğlenip, bu kadar üzülemiyorsunuz

90 dakikalık heyecan

Belleğinizde aylarca duruyor. Sonucuna göre yıllarca duranlar da oluyor

Taviz yok.

İyi oynayana müsamaha yok

İlla kendi takımı

Yensin de, nasıl yenerse yensin.

Pozisyonlar, kararlar hep tartışılır. Görüş birliği çok azdır. Ama asıl önemlisi seyircinin gücünün kararlarda etkili olmasıdır.

Düdük dudakta uğultuya bakar.

Genelde, ya da standartı diyelim 105 metreye 65 metrelik bir alan

İki yan bir orta, üç hakem. Saha kenarında olanı da var.

İki takımda toplam yirmi iki oyuncu. Yedekleri hariç

Sağlıkçısı, masörü, malzemecisi, teknik heyeti derken epey kalabalık bir ekip.

Seyircisi daha kalabalık

Aslında sevene de, sevmeyene de heyecan veriyor.

Oyuncuların hareketlerine bağlı bir ritim var. Bazen hop oturup hop kalkılıyor. Ama sonuç merak ediliyor.

Mağlup olunduysa stres, galipse neşe tavan yapar. Bağrışmalar, kornalar, el kol hareketleri neşeye biraz daha abartı katar.

Bir haftalık bir dirençtir.

Sonra yenisi başlar. Ta ki sezon bitinceye kadar.

Tek kaynağı da paradır.

Hem de öyle beyle değil, birçok ilin bütçesinden fazladır.

Kabullenmek istesek de, istemesek de gerçek budur.

Spor da heyecan sadece futboldur

Ne kadar ekmek, o kadar köfte buranın raconudur.

İyi seyirler.